ir. Hajo Schilperoort, architect (Eindhoven)

Het Schakelsemester van de TU Delft is bedoeld voor introductie en selectie van HTO-instromers voor de Master-opleiding. Studenten krijgen de opdracht om een kinderdagverblijf annex buitenschoolse opvang te onderzoeken en ontwerpen. Via orientatie, analyse en interpretatie stellen ze een visie en uitgansgpunten op, waarna deze - via deelstudies - vertaald worden in architectonische principes en concepten, die tot slot worden verwerkt in een integraal ontwerp. De criteria voor beoordeling zijn onderzoek (ontwikkeling en proces), ontwerp (uiteindelijk behaalde niveau) en presentatie (een overtuigend en helder verhaal). Dit architectuurtraject loopt parallel aan een stedenbouwtraject (door Aafke Post in 2007, Ad van der Stok in 2008, Suzanne Loen in 2007-2008) en een bouwtechniektraject (door Sjap Holst in 2007 en Mazin Abdullsada in 2008). Enkele resultaten:

Lillian Brinks maakte een ontwerp dat in de eerste plaats gericht is op ontdekking. Daartoe ontwikkelde ze een complexe ruimtelijke puzzel waarbij volumes in elkaar schuiven en zich op de raakvlakken trappen, balkons, doorkijkjes, kasten en tussengebieden bevinden. Het gebouw is een en al interieur en de kubus is van buiten qua verschijning volstrekt abstract. Binnenin wordt verder een subtiel spel gespeeld met licht, dat veelal indirect en via andere ruimtes en wanden de ruimtes betreedt:

Harrien van Dijk maakte een subtiel ingepast ontwerp dat niet zozeer op uitgangspunten of concepten, maar veeleer op (ruimtelijke) ervaringen en fenomenologie is gebaseerd: de brug, het bos, de tunnel, het podium en het in-between:

Christian van Gruijthuisen maakt een ontwerp met de titel Kidustry. Zijn donutvormige gebouw rondom en boven een buitenspeelplaats is voorzien van rolpaden die zorgen voor een continu intern transport. De gevel/huls maakt gebruik van aan de vliegtuigindustrie ontleende bouwtechniek. Verder is het gebouw voorzien van een interactief verlichtingssysteem en funderingspalen die tevens dienst doen voor warmte- en koudetransport:

Tom Reijnen ontwierp een gebouw dat uit drie kokers/tunnels naast elkaar bestaat, waarvan de buitenste van beton en de middelste van glas. Door deze kokers te vouwen en in te snijden, ontstaat een rijke ruimtelijke geometrie op basis van een grondschema dat de toch eenvoud zelf is. Het gebouw is geheel uit driehoeken en polygonen opgebouwd, en is daarmee ook relatief eenvoudig te maken:

Arnoud Herder maakte gebruik van (zeer betaalbare) kassenbouw en industriele bouw en lostte daarmee het geldtekort van veel kinderdagverblijven op. Tegelijkertijd levert de kas een interessante tussenruimte tussen binnen en buiten, openbaar en prive, buitenklimaat en binnenklimaat:

Jasper Spigt voerde een scherpe analyse uit van de ontwikkeling van jonge kinderen, en ontwierp een gebouw dat meegroeit met de ontwikkelingfases, de behoeften, wensen, mogelijkheden, interesses en ervaringen van deze kinderen.

Ytse Jousma combineerde het stedenbouwkundige Grote Gebaar (trap) met de intimiteit van kleinere ruimtes (zwevende blokken) en uitsnedes. De trap biedt aan de bovenzijde openbare ruimte, en aan de onderzijde semi-besloten speelruimte tussen de groepen:

Mike van de Vliet ontwierp een gebouw uit kubusvormige modules: een niet-hierarchische, ongedwongen en aan alle zijden uitbreidbare speelstructuur. De kubussen zijn opgebouwd uit ribben met een +-vormige doorsnede en ingevuld met driehoekige panelen van verschillende soort: