ir. Hajo Schilperoort, architect (Eindhoven)

Studie voor de expo Eindhoven Revisited in De Krabbedans.

Eindhoven is in de laatste eeuw explosief gegroeid (zie ook het artikel over de ruimtelijke geschiedenis van Eindhoven). Alhoewel moderne stedenbouwers veel hebben bereikt door naburige dorpen te annexeren en de stad en haar infrastructuur steeds tijdig uit te breiden, heeft het tempo van groei ook zijn sporen nagelaten.

De relatie, verbinding en continuiteit tussen de geannexeerde en aan elkaar gegroeide dorpen Eindhoven, Stratum, Gestel, Strijp, Woensel en Tongelre, is niet altijd logisch en de bredere samenhang is in sommige delen nooit bereikt.

Tegelijkertijd zijn er wel veel mogelijkheden voor samenhang, integratie en continuiteit. Er zijn veel bijna voltooide ringen, radialen en tangenten op het schaalniveau van de stad als geheel. De fragmentatie (die nu nog noodgedwongen wordt rechtgepraat met de blijmoedige leus “Scherven in het Groen”) kan dus worden opgelost. De verstoringen kunnen worden rechtgetrokken en de meeste eilanden kunnen worden ingebed in een groter geheel.

De afbeelding hierboven toont aan hoe de stedelijke structuur van Eindhoven relatief makkelijk kan worden hervormd en geperfectioneerd. Hieronder is uitgewerkt hoe dat uitpakt voor het ‘eiland’ Strijp S.

Voor en na: Strijp (S) links en centrum rechts, spoorweg in grijs. Gebouwen die met rood zijn gemarkeerd zijn genomineerd voor sloop, de gebouwen in blauw zijn reeds in aanbouw of gepland, de gebouwen in groen zijn bij deze helemaal nieuw voorgesteld.

De rode Noord-Zuid zone is kandidaat voor de eerder ontworpen tunnelcorridor met bijbehorend masterplan.